O unutmaz.
O bilir.
İlk kez yanıma boylu boyunca uzandığı o gün, o Haziran günü giydiği tişörtü hatırlar.
Sabah kaçta uyanıyorum bilir.
Beni kim yaralar, bana ne iyi gelir bilir, unutmaz.
Sesinde açan çiçeklerin benim bilmediğim, unuttuğum yerlerdeki yaralarımı onardığını bilir örneğin.
Neşemi uyandırdığını,
neşemin nasıl uyanacağını bilir.
Bir bakışıyla üzerimdeki tüm giysileri ve tasaları söküp atacağını bilir. Üryanlığımı bilir.
Üryanlığımın yalınlığını sever, tüm kusurlu yanlarımı da.
Yanımda boylu boyunca uzanır o.
Sessiz, kelimesiz, eli elimde, nefesi nefesimde.
Bugün, hep böyle bir anın hayaliyle yaşar,
Bu hayale tutunuruz.
O hayale,
ben ona tutunurum.
Onun sesi beni hayata bağlayan bir ip olur da
ben o ipe tutunurum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder